Większość informacji o otaczającym nas świecie zdobywamy poprzez umiejętności wzrokowe. Narządem odpowiedzialnym za zmysł wzroku są oczy.
Ludzkie oko ma niezwykle złożoną budowę anatomiczną. Organ ten składa się z gałki ocznej, odbierającej wrażenia wzrokowe za pomocą siatkówki, aparatu ochronnego, którego zadaniem jest minimalizowanie wpływu czynników zewnętrznych, oraz aparatu ruchowego odpowiedzialnego za ruchy gałki ocznej. Oczy to bardzo ważny, a zarazem niezwykle wrażliwy narząd. W trakcie całego naszego życia w obrębie oczu mogą pojawiać się rozmaite zmiany. Jedne są małe i praktycznie niezauważalne, inne mogą z czasem się powiększać i przez to stawać się coraz bardziej dokuczliwe. Przykładem defektu okolic oczu mogą być skrzydlik i tłuszczak. Jak należy postępować, gdy zaobserwujemy u siebie niepokojące symptomy?
Wszelkie defekty w obrębie oczu mogą wpływać na jakość widzenia. Dodatkowo mogą być kłopotliwe ze względów estetycznych, powodując dyskomfort psychiczny u niektórych pacjentów. Jedną z takich chorób jest skrzydlik, degeneracyjna zmiana spojówki gałkowej spowodowana wrastaniem tkanki włóknisto-naczyniowej w rogówkę. Nazwa choroby nawiązuje do charakterystycznego kształtu narośli przypominającej trójkątne skrzydło owada: jego „podstawa” znajduje się na twardówce, a wierzchołek na rogówce. Patogeneza dolegliwości nie jest do końca znana. Wiadomo, że skrzydlik częściej występuje u osób narażonych na promieniowanie ultrafioletowe oraz drażniący wpływ wiatru i kurzu. Wyniki badań statystycznych pokazują, że częstość występowania choroby rośnie wraz ze zmniejszaniem odległości od równika. W Polsce z omawianą dolegliwością boryka się około 2% osób. Na początku zmiany w obrębie oka nie dają zwykle żadnych objawów. Symptomy pojawiają się wtedy, gdy narośl zaczyna wrastać w rogówkę. Pacjenci, u których do tego doszło, narzekają na światłowstręt, uczucie ciała obcego w oku i nadmierne łzawienie. Ponieważ rozrost nie złośliwieje, skrzydlik zalicza się do zmian łagodnych. Narośl zazwyczaj nie powoduje groźnych dla zdrowia powikłań, w niektórych przypadkach może jednak doprowadzić do powstania blizn na rogówce, które w dalszej perspektywie mogą stać się przyczyną zaburzeń wzroku. Przypadłości tej nie należy lekceważyć. Gdy w porę nie rozpoczniemy odpowiedniego leczenia, w skrajnych przypadkach możemy nawet stracić wzrok. W leczeniu skrzydlika zastosowanie mają zarówno metody zachowawcze, jak i operacyjne. Gdy zmiana jest niewielka, lekarze nie proponują zwykle leczenia chirurgicznego. W przypadku nawracających stanów zapalnych oka najczęściej stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz steroidy. W łagodzeniu objawów bardzo dobre efekty dają krople nawilżające niezawierające w swoim składzie konserwantów. Są one dostępne w każdym salonie optycznym, a także w e-sklepach. Preparaty przeznaczone do codziennego użytkowania oferuje m.in. sklep z soczewkami bezOkularow.pl. Krople nie kosztują zwykle zbyt dużo, a przynoszą natychmiastową ulgę. Preparatów nawilżających powinni używać też pacjenci, którzy zostaną skierowani na zabieg. Wskazaniem do operacyjnego usunięcia skrzydlika jest szybki rozrost narośli w kierunku rogówki.
Kolejną z chorób, jakie mogą rozwinąć się w obrębie oka, jest tłuszczak. Jest to niebolesny, niezłośliwy guzek tłuszczowo-białkowy zlokalizowany najczęściej w górnej części spojówki. W przeciwieństwie do skrzydlika, tłuszczak w oku nie wrasta w rogówkę, jednak podobnie jak on ma tendencję do wzrostu. Defekt jest widoczny w postaci szaro-żółtych grudek i przeważnie pojawia się u osób starszych. Etiologia powstawania zmian polegających na gromadzeniu się złogów białkowych i tłuszczowych w spojówce również nie została jeszcze do końca poznana. Przyczyn wystąpienia schorzenia dopatruje się w długotrwałym podrażnieniu oka oraz nadmiernej ekspozycji na światło słoneczne. Tłuszczak najczęściej nie wymaga leczenia, o ile oczywiście nie jest zbyt dokuczliwy. Jeśli w obrębie zmiany pojawi się stan zapalny, bardzo dobre efekty daje krótkotrwałe stosowanie kropli kortykosteroidowych. Tłuszczak w oku kwalifikuje się do usunięcia chirurgicznego jedynie w sytuacji, gdy zmiana powoduje ubytki części rogówki. Decyzja o przeprowadzeniu zabiegu może zostać podjęta również wtedy, gdy ze względu na swoją wielkość defekt jest estetycznie nie do zaakceptowania.
Materiał partnera
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze