Ludwik Dobrzyński – zwykły fizyk, o niezwykłej sile

Prof. dr hab. Ludwik Roman Dobrzyński urodził się 27 stycznia 1941 roku w Asino (Syberia, ZSRR). Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Skończył studia na wydziale Fizyki i Matematyki w 1964 r. Od 1969 r. – doktor, od 1975r. – doktor habilitowany, a od 1991 r. – profesor.

Praca i działalność profesora sięga 1963 r. , kiedy to był pracownikiem naukowym. Początkowo, był zatrudniony w Instytucie Badań Jądrowych w Warszawie. Jego działalność nie ograniczała się jedynie do pracy w ojczyźnie . Wyjechał za granicę i tam kontynuował swoją działalność. Życie profesora to nie jedynie fizyka. W 1980 r. został przewodniczącym „Solidarności” w zakładzie naukowym. Profesor Dobrzyński to autor publikacji „Biuletyn Informacyjny NSZZ Solidarność”.

{jb_info}W 1997 r. został dyrektorem Działu Szkolenia i Doradztwa w Narodowym Centrum Badań Jądrowych w Świerku, gdzie pracuje do dziś .{/jb_info}

Fascynuje go fizyka, jako nauka próbująca zrozumieć, jak funkcjonuje nasz świat. Nie czuje się dumny z posiadanych tytułów, stopni naukowych, czy zajmowanych stanowisk. Twierdzi, że jest to obciążenie, bo czuje odpowiedzialność za wielu ludzi. Nie twierdzi, że do wszystkiego doszedł własną pracą. W jego życiu pojawili się ludzie, którzy ukształtowali jego życie. Na pytanie dotyczące codziennego życia odpowiada:

„ Codzienna praca to przygotowywanie się do kolejnych wykładów, seminariów, spotkań z uczniami, studentami, ludźmi, którzy oczekują ode mnie wiedzy. Kiedyś było to studiowanie literatury fachowej, dziś już jest jej tyle, że trudno nową wiedzę ogarnąć, przy najmniej przeze mnie. Dlatego relaksem jest brzdąkanie na pianinie, słuchanie muzyki, chodzenie do kina i teatru czy na wystawy, choć to chodzenie dalece nie jest codziennością. A do codziennych przyjemności należy obserwacja życia moich dwóch kotów – straszliwie nierasowych, ale z jakąż godnością!”.

Profesor Ludwik Dobrzyński zajmuje się edukacją ludzi w dziedzinie promieniowania. Do dnia dzisiejszego społeczeństwo obawia się elektrowni jądrowych i promieniowania, jakie jest wytwarzane. Nikogo nigdy na siłę nie próbuje przekonywać do faktów dotyczących energetyki jądrowej. Rozmawiając z ludźmi o tej dziedzinie fizyki, mówi im o wadach i zaletach. Jego praca nie ogranicza się do badań w NCBJ w Świerku. Jest także autorem koncepcji projektu „Szkoła z przyszłością”. Ma na swoim koncie liczne publikacje. Dostał Nagrodę Ministra Szkolnictwa Wyższego II stopnia, Nagrodę Ministra Edukacji I stopnia. Zasłużony dla Białostocczyzny. Odznaczony Złotym Krzyżem za zasługi. Nominację w konkursie „ Popularyzator nauki” uważa za uznanie pracy całego Działu, którym kieruje, a nie jako indywidualny zaszczyt.

Profesor Ludwik Dobrzyński to niezwykły człowiek, któremu zawdzięczamy bardzo dużo. Niewiele osób, w dzisiejszych czasach ma siłę na walkę ze stereotypami. Ten człowiek przyczynia się do wyjścia ludzi z ciemności i na powiedzenie „TAK” energetyce jądrowej. W życiu naszego narodu potrzeba więcej takich ludzi, jak on. Nie chodzi tu o zapał do pracy, lecz o pójście w przyszłość. Powinniśmy przyczynić się do ograniczenia emisji dwutlenku węgla, dlatego też serdecznie polecam rozmowę z profesorem Ludwikiem Dobrzyńskim.

{jb_greenbox}Autorką artykułu jest Dominika Bienias – uczennica ZSP Nr1 im. Bohaterów Westerplatte w Garwolinie , która uczestniczy w VII Ogólnopolskim Konkursie Fizycznym "Poszukiwanie Talentów". Konkurs jest organizowany przez Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego .{/jb_greenbox}

(fot. www.ncbj.gov.pl) 2013-04-04 13:23:01