Dzień Wszystkich Świętych

Zbliża się dzień Wszystkich Świętych a zaraz po nim Zaduszki. Te dni są dniami zadumy, rozmyśleń o ludziach którzy żyli z nami, których znaliśmy, kochaliśmy... ludziach których już nie ma wśród nas. Odeszli z tego świata ale są i będą z nami aż pamięć o nich nie zaginie. Odwiedzając groby naszych bliskich zapalamy znicze na grobach składamy wiązanki, kwiaty. Będąc na cmentarzu zachowajmy powagę i uszanujmy miejsce ich wiecznego spoczywania. Stojąc nad grobem modlimy się i na pewno przywołujemy ulotne wspomnienia z chwil kiedy mogliśmy się cieszyć ich obecnością. Ale czy cieszyliśmy się? Czy mówiliśmy im że ich kochamy? Że są wspaniałymi ludźmi? Wiele osób docenia się dopiero jak odejdą z tego świata. Wtedy nasuwa się nam na myśl tak wiele pytań. Pytaniem które zadaje sobie każdy z nas jest „Dlaczego on/ona”.
Święto Zmarłych jest też czasem na refleksje nad własnym życiem, nad przeszłością, teraźniejszością, przyszłością. Odwiedzanie grobów bliskich jest też dobra lekcją dla naszych dzieci, aby kiedyś ktoś i na naszym grobie zapalił znicz, przyniósł kwiaty. Będąc na cmentarzu rozejrzyjmy się ile jest opuszczonych i zaniedbanych grobów. Może warto uprzątnąć taki grób i zapalić znicz. Im też należy się pamięć i spokojne wieczne odpoczywanie.
Zobaczmy na nasz cmentarz w Garwolinie ile jest grobów młodych ludzi, ci ludzie jeszcze nie zaznali dobrze miłości a już ich nie ma między nami żywymi. Te dni są dniami wolnymi od pracy, może warto poświecić jak najwięcej tego czasu zmarłym. Jadąc na cmentarze do naszych bliskich pamiętajmy o bezpieczeństwie. Chyba każdy wie jakie jest natężenie ruchu w te dni, dojedzmy tam cali i zdrowi.
Na koniec przytoczę cytat z wiersza „Śpieszmy się” Jana Twardowskiego „Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą...” A nawet przytoczę cały wiersz...

Śpieszmy się – Jan Twardowski

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego
Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno
Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz jak delfin łagodny i mocny
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą.



XAV