Kto puścił bąka?

- Pani Prezydent, Panowie Prezydenci oraz szanowni bezradni, drodzy koledzy i koleżanki! Zaprosiłem was na zebranie, na którym będziemy omawiali naszą wspólną inwestycję. Wielką inwestycję, na którą wspólne wyłożymy pieniądze, a potem wspólnie będziemy z niej korzystać i czerpać zyski, którymi będziemy się dzielić.

- Pięknie mówi ten nasz prezydent – pomyślał bezradny Bąkiewicz i w tym samym momencie usłyszał pytanie:

- Kto puścił śmierdzącego bąka?

Bąkiewicz od razu wstał i zaczął się denerwować, że to może jego od smrodziuchów wyzywają. Zaraz jednak sam poczuł ten smrodek i też chciał wiedzieć.

- Kto puścił bąka? – zapytał.

Trzeba było zarządzić wietrzenie pałacu prezydenckiego, a gdy było już wywietrzone, nie rozmawiano o inwestycji, tylko o bąku.

Prezydent Wokulski zarzucał części opozycyjnych bezradnych, że to ktoś od nich narobił smrodu. Wtórowała mu część zaproszonych gości.

- Tak, to oni robią smrodek, oni chcą nas skłócić i storpedować budowę – padały nerwowe oskarżenia.

Bezradni bronili się, że to sam prezydent puścił bąka, widząc, że jego chytry plan się nie powiódł i opozycyjni bezradni poparli jego propozycję referendum.

Do walki na słowa włączyli się pozostali prezydenci, między innymi Bolesław Kaczor i Balbina Turban.

- Skoro wy tutaj zamiast z nami dyskutować o inwestycji puszczacie bąki i tak nas witacie, drodzy bezradni, to my zamykamy nasze kasy. Nic nie dostaniecie. A wiedzcie, że jeszcze dziesięć minut temu gotowi byliśmy wspomóc tę inwestycję – krzyczeli na zmianę.

Inni prezydenci również zaatakowali bezradnych. Jeden z nich przyznał nawet, że o puszczaniu bąków przez radnych pod samym nosem prezydenta wyczytał w prasie lokalnej i ufa jej bezgranicznie, bo teraz już prasa nie kłamie, a politycy zawsze kłamali, kłamią i będą kłamać.

Prezydent Miziowic też wycofał swoje fundusze. Podobno postanowił wybudować kilka bezpłatnych basenów w swoim państwie i zaczął upuszczać wodę z pobliskiej rzeki, która w tym roku była wyjątkowo wysoka i mogło jej wystarczyć nawet na kilkadziesiąt mniejszych basenów.

Tylko prezydent Oblewa był w komfortowej sytuacji, bo miał katar i nic nie poczuł. Stwierdził jednak, że i tak nic nie da, bo nie ma. Właśnie wymieniali nowe zasłonki w całym pałacu i nic im nie zostało, a muszą jeszcze spłacać długi za niezapłacone dostawy pizzy.

Inni prezydenci byli bardziej powściągliwi. Nie rozmawiali jednak o konkretach dotyczących inwestycji, jej finansowaniu i przekonywaniu do tego bezradnych swoich państw. Wciąż zastanawiali się nad puszczonym bąkiem i jego konsekwencjami…

(Sara Rarytas) 2010-05-28 12:40:57

O czym powinna napisać Sara? Masz pomysł, napisz do autorki powieści: sara.rarytas@egarwolin.pl