Odczucia są mylące

Ks. Jakub Wąsowski, rezydent parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Garwolinie odpowiada na pytania Czytelników

Spowiadam się zwykle na niedzielnej Mszy Świętej. Tego dnia bez żadnych wyrzutów przyjmuję Komunię Świętą. Ale już tydzień lub dwa później mam spore wątpliwości, czy to zrobić. Bo choć nie mam grzechów ciężkich, to suma drobnych grzechów bardzo ciąży. Jeśli śpiesząc się na Mszę, zdenerwuję się na bliskich i tak wchodzę do kościoła, to w momencie Komunii mam takie poczucie winy, że rezygnuję z uczestnictwa w niej. Czy to właściwa postawa? Czy w takim momencie lepiej się wyspowiadać znów, nawet jeśli nie mam porządnego rachunku sumienia?

W sercu możemy odczuwać przeróżne emocje, które bywają sprzeczne z tym, co dzieje się w nim naprawdę. Można bardzo kochać współmałżonka, a jednocześnie odczuwać do niego wielką złość. Z Panem Bogiem bywa to nawet bardziej paradoksalne – niekiedy momenty, w których wydaje nam się, że jesteśmy od Niego daleko, są chwilami największej bliskości. Dowodem na to jest przykład samego Jezusa, który jako Syn jest złączony z Ojcem nierozerwalnym węzłem Trójcy, a jednak odczuwał w sercu opuszczenie z powodu wielkiego bólu, jaki przeżywał na krzyżu.

Kościół dał nam wobec tego pomoc – wymierne normy określające, co jest ewidentnym zerwaniem więzi z Bogiem i utratą łaski uświęcającej, a co jeszcze nią nie jest. Nie musimy więc opierać się jedynie na własnych, zmiennych odczuciach, które bywają zawodne i mogą nas zwodzić.

Myślę, że tego właśnie należy się trzymać i mimo trudnych emocji iść do Komunii. Niech ona będzie potem także dziełem jedności – przyjmuję jedność z Bogiem, aby zaraz zaowocowała ona również jednością z bliskimi, z którymi żyję każdego dnia.

Masz pytania dotyczące wiary? Napisz, przekażemy Twoje pytanie i dostaniesz na nie odpowiedź. Mail: redakcja@egarwolin.pl lub SMS: 514 180 801