Ferie w mieście

- Tak, wiem, że mamy już ferie, ale czemu ja mam im czas organizować? – krzyczał do słuchawki Wokulski. – No, ostatecznie, jak trzeba będzie, to im zorganizuję, nawet mam pomysł, tylko znowu będę musiał się z Mankietkiem układać, żeby opozycję przekonał. Zaraz do niego zadzwonię i zaproszę do siebie.

- Panie Mankietek, jak pan wie, mamy ferie, jest zima, dzieciaki nudzą się w mieście. Wpadłem na pomysł, który sprawi, że wszyscy będziemy zadowoleni. Tylko znowu będzie musiał pan swoich przekonać do mojego… tzn. naszego pomysłu – poprawił się Wokulski i szybko zaczął kolejne zdanie, tak żeby Mankietek mu nie przerwał.

- Zaprośmy dyrektorów wszystkich szkół w naszym państwie i zaproponujmy im pewien dil. Część uczniów pewnie gdzieś wyjedzie, więc ci nas nie interesują. Ale ci, co zostaną, niech w ferie stawią się w szkole. Zrobimy zimową ligę szkół w zbieraniu śniegu. Wszystkie szkoły podstawowe, gimnazja i inne będą wysyłały swoich uczniów na miasto z łopatami do zbierania śniegu z ulic i chodników. Zebrany śnieg będziemy ważyli. Za każde 1000 kg szkoła dostanie 1 złotówkę. Będziemy prowadzili ranking, która szkoła zebrała danego dnia i tygodnia najwięcej śniegu, to samo z klasami, która klasa zebrała najwięcej, a na końcu indywidualni zawodnicy. Dzięki temu posunięciu z naszego miasta zniknie śnieg, a uczniowie będą mieli zajęcie i zarazem odrobinę ruchu. Przecież tyle się mówi, że w szkołach jest za mało WF-u, a uczniom brakuje ruchu – my im go zapewnimy. Przy okazji szkoły mogą odrobinę podreperować budżet – wymieniał zalety pomysłu Wokulski.

- Dobrze, panie prezydencie – powoli, wręcz ospale, odezwał się Mankietek. – Ale co zrobimy ze śniegiem, który zbierzemy? I jak pan chce go transportować?

- Ja to już obmyśliłem – odpowiedział Wokulski. – Śnieg będziemy składowali na obrzeżach naszego państwa, tam gdzie płynie nasza rzeka. Nasi strażnicy w dzień i w nocy będą pilnowali, żeby nikt nam nic z tej kupki nie podbierał. Śniegu będzie coraz więcej i więcej, aż stanie się wielką górą, która da dzieciakom wiele satysfakcji w czasie wolnym. Będzie tam można jeździć na sankach i nartach.

- Dobrze, ale jak to wszystko transportować z ulic? – dopytywał Mankietek.

- No jak to, jak? – zdziwił się Wokulski. – Sposób jest prosty. Każdy uczeń przynosi z domu wiaderko, może też wziąć taczkę. Śnieg będzie donosił lub dowoził do szkoły na plac, a stamtąd wynajęte przez nas samochody będą wywozić go na wyznaczone miejsce.

- Ale czy musimy wynajmować te samochody? – dociekał Mankietek.

- Nie wszystkie. Część z nich to nasza flota, ciągniki z przyczepami. Część jednak musimy wynająć. Mamy tak dużo szkół, że obawiam się, że nasz tabor by tego nie wytrzymał.

- Dobrze, panie prezydencie, zastanowię się i przedyskutuję pański pomysł z kolegami w naszym klubie. Ale nic więcej obiecać nie mogę…

(Sara Rarytas) 2010-01-30 08:51:06

O czym powinna napisać Sara? Masz pomysł, napisz do autorki powieści: sara.rarytas@egarwolin.pl Ten adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć